تبلیغات
مهندس عمران راه وساختمان|عمران بوک - معرفی انواع سیستم‌های ریلی
  •   
  •   
  •   
  •   
  •  

    از این قطار به نام مترو ی سبک نیز یاد شده

    تراموا قطار خیابانی است که ریل گذاری آن روی سطح خیابان های شهر انجام شده و معمولاً در محدوده داخل شهرها، کار جابجایی مسافر را انجام می دهند.

     مونوریلها را می توان هم به مقاصد توریستی و هم به مقاصد حمل و نقل درون شهری و برون شهری به کار برد. تغذیه سیستم های مونوریل از طریق کابلهای موجود در درون یا روی تک ریل آنها صورت می گیرد.


     


    قطار سبک شهری (LRT )

     
    از این قطار به نام مترو ی سبک نیز یاد شده (تعریف لکسیسک) و در اصطلاح آلمانی 
    (Stadtbahn ) خوانده می شود. 
    همچنین براساس تعریف اتحادیه بین المللی حمل و نقل عمومی،
     اولین سیستم حمل و نقل ریلی است که برای طی قسمت اعظم مسیرش 
    از خطوط ویژه بهره برده و به تناسب شرایط حاکم ، در مناطق مرکزی شهرها،

     با تعبیه ریلهای سبک شهری در سطح خیابانها حرکت کرده و 
    حتی در مسیرهای مربوطبه قطارهای بین شهری نیز ارائه سرویس می نماید.

    واگنهای مورد استفاده در این سیستم دارای عرض تقریبی 9/2-3/2

     متر و طول 40-14 متر بوده و حداکثر تا چهار واگن از آنها قابلیت اتصال 

    به یکدیگر دارند که در این صورت تشکیل یک قطار تا حدکثر طول 120 متر 

    را می دهند. سرعت بهره برداری این واگنها از 50 کیلومتر بر ساعت در سطح خیبان ها تا 100 کیلومتر بر 

    ساعت در خطوط ویژه خارج از مناطق مسکونی قابل تغییر است که با میانگین سرعت بین 49-25 کیلومتر 

    بر ساعت ، قابلیت جابجایی حداکثر 20000 مسافر را در ساعت و در هر جهت داراست.


    در ادامه : 


    امروزه در جهان بیش از 5000 نوع واگن ریلی سبک ساخته و یا سفارش داده شده

     و به نظر می رسد برای کشورهای در حال توسعه به طراحی چنین سیستم هایی

     نیاز به کارهای تحقیقاتی پر هزینه نمی باشد. اشکال (1) و (2) نمونه ای از 

    قطارهای سبک شهری را نشان می دهد. 


    تراموا

    تراموا قطار خیابانی است که ریل گذاری آن روی سطح خیابان های شهر انجام شده 

    و معمولاً در محدوده داخل شهرها، کار جابجایی مسافر را انجام می دهند. 

    تراموا در صورت استفاده از تونل ها در حقیقت عملکرد مترو را خواهد داشت.

     پیدایش و تکمیل تراموا به سال 1832 میلادی بر می گردد که اولین بار در نیویورک

     واگن های اسبی به کار افتاد، اتاقک این واگنها به کمک چرخ و با نیروی اسبی

     روی ریل حرکت می کرد. در آلمان برای اولین بار در سال 1865 میلادی

     واگن های ریلی اسب کش در برلین مورد بهره برداری قرار گرفتند. اولین تراموا 

    در جهان که با نیروی الکتریسته کار می کرد در سال 1881 میلادی در برلین به

    حرکت درآمد. اوج شکوفایی تراموا در سالهای 1920 میلادی به بعد ثبت گردیده که 

    در قاره اروپا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی و استرالیا، در مجموع بیش از 3 هزار

     شهر به این وسیله نقلیه ریلی مجهز شدند. در قاره آفریقا و آسیا از این وسیله نقلیه 

    عمومی چندان استقبال نگردید. از خصوصیات تراموا قدرت جابجایی زیاد مسافر و 

    نزدیکی ایستگاههای آن به یکدیگر است. ضمناً برای تعویض سریع مسافر درهای

     ورودی بسیار و با عرض زیاد تعبیه شده، ضمن اینکه برای مسرهای نزدیک صندلی 

    کم و فضای زیاد برای ایستادن و به عکس برای مسیرهای طولانی صندلی بیشتر 

    برای نشستن و فضای کمتری برای ایستادن پیش بینی شده است. از سال

    1980 میلادی تغییر محسوس و مثبتی در استفاده از تراموا در آمریکا و اروپا گزارش 

    شده که حاکی از استقبال عمومی و علاقه مندی به این وسیله نقلیه ریلی است. 

    این تغییر روند ناشی از سیاست های جدید شهر سازی و ترافیک است که در آمریکا

     و اروپا و استرالیا اتخاذ شده است به این ترتیب که در طراحی شبکه شهری، 

    خصوصاً در مراکز و هسته شهرها سطح مورد استفاده برای خودروهای شخصی کاهش

     و در عوض سطح مورد استفاده برای تراموا، دوچرخه و پیاده رو افزایش یافته است.

    اجرای این سیاست ها در بین کشورهای اروپایی در فرانسه نمود بیشتری داشته و 

    همچنین در آمریکا نیز آثار مثبت آن به تدریج ظاهر شده است. امکانات تراموا عبارت 

    است از راحتی و سرعت بیشتر آن نسبت به اتوبوس در صورتی که هنگام حرکت 

    با ترافیک جاری خیابانها تداخل نداشته باشد و گنجایش بیشتر مسافر آن نسبت به اتوبوس.


    نقاط ضعف تراموا بیشتر در وابستگی آن به ریل است که امکان مانور آن را در ترافیک محدود می کند و همچنین قیمت گران واگن ها در سال های اخیر نیز مزید یر علت شده است. از طرف دیگر تاسیسات برقی و دکل های برق بالای ریل ها که جهت تغذیه از برق نصب می شوند، می توانند در بعضی نقاط جلوی دید ساختمان های با ارزش قدیمی را گرفته و در حقیقت آلودگی بصری برای آنها بوجود آورند. یکی از موفق ترین مدل ها در حمل و نقل ریلی در شهرها از سال 1980 میلادی در آلمان به اجرا درآمده است. به این ترتیب که در شهر کارلسروهه ، ادرات ذیربط در امر ترافیک موفق شدند سیستم تراموای شهری که در داخل شهر و در سطح خیابان حرکت می کرد را به خطوط ریل راه آهن دولتی آلمان متصل نمایند و به این ترتیب محدوده حمل و نقل شهری را تا دورترین نقاط در حومه شهر افزایش دهند. واگن های جدیدی که با توافق متخصصان دو طرف ساخته شد قادر هستند از دو سیستم برق راه آهن دولتی آلمان و همچنین سیستم برق ویژه تراموا تغذیه نمایند و به این ترتیب از هزینه جدید برای ریل گذاری نیز خودداری گردید. اکنون مسافران تراموا می توانند از خطوط راه آهن جهت دسترسی به شهرهای اطراف استفاده نمایند. این ایده اکنون در سایر کشورهای اروپایی نیز مورد استقبال قرار گرفته است.

    سیستم های سنگین ریلی (مترو)

    این سیستم ریلی برای جابجایی حجم انبوه تری از مسافر مورد استفاده قرار می گیرد و طبق استانداردهای بین المللی، ظرفیت این نوع سیستم، 12000 تا 60000 نفر مسافر در ساعت می باشد. این سیستم بصورت کاملاً جدا شده و در بافت درون شهری عموماً زیرزمینی و در حومه بصورت هم سطح با تعداد حداقل 5 واگن به جابجایی مسافر می پردازد. این سیستم خودکشش برقی از طریق ریل سوم یا شبکه بالاسری تغذیه می گردد.

    تاریخچه استفاده از مترو به نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی برمی گردد؛ زمانی که شکوفایی صنعتی در کشورهای اروپایی به اوج خود رسیده بود و هر روز طرح ها و ایده های بسیاری برای توسعه و پیشرفت زندگی شهری جوامع مطرح می شد. مترو نیز در همین راستا مدیون پیشرفت تکنولوژی در عرصه راه آهن و همچنین توسعه فیزیکی شهرهای اروپایی است. ایده احداث مترو اولین بار بطور جدی در کشورهای انگلستان و آلمان مطرح شد که این ایده اولیه به این صورت بود که دو ایستگاه اصلی راه آهن در دو سوی شهر توسط یک محور زیر زمینی به هم متصل شود.

    اولین طرحی که در این زمینه اجرایی شد، در سال 1863 میلادی در شهر لندن بود که یک قطار زیر زمینی به کمک نیروی لوکوموتیو بخاری، مسافران جابجا می کرد. پیشرفت واقعی در این زمینه وقتی آغاز شد که از نیروی الکتریسته برای حرکت قطارهای زیرزمینی استفاده شد. در سال 1890 میلادی درشهر برلین اولین قطار زیر زمینی که به کمک الکتریسته حرکت می کرد، به کار افتاد. تا زمان جنگ جهانی اول (1917 میلادی) بحث و اختلاف در خصوص اینکه آیا سیستم حمل و نقل ریلی شهری در زیرزمین احداث شود و یا روی زمین، بین کارشناسان ادامه داشت، اما پس از جنگ جهانی اول، کفه طرافداران احداث مترو در زیر زمین سنگین تر شد و امروزه در کلیه کلانشهرهای دنیا احداث و یا توسعه شبکه مترو صرف نظر از اینکه در زیرزمین، در سطح زمین و یا در ارتفاع پیش بینی کردند در اولویت طرح های حمل و نقل شهری قرار دارد و از سایر وسائل حمل و نقل شهری نظیر اتوبوس و ... به عنوان سیستم مکمل مترو استفاده می شود. پتانسیل و حجم جابجایی مسافر توسط مترو در شهرها، آنچنان عظیم است که وسایل نقلیه ریلی دیگر را یارای رقابت با آن نیست و از این رو شهرهای بزرگ محور اصلی حمل و نقل عمومی را روی این وسیله نقلیه ریلی بنا نموده اند.

    البته از سال 1980 میلادی با توجه به هزینه سنگین ساخت مترو، آهنگ احداث آن در کشورهای اروپایی آهسته و برعکس در کشورهای آسیایی شتاب بیشتری به خود گرفت. در اروپا پرحجم ترین برنامه توسعه متعلق به کشور اسپانیا است.

    در اروپا اولین مترو در سال 1863 میلادی در انگلستان به کار گرفته شد. همچنین اولین مترو در آسیا در سال 1927 میلادی در ژاپن مورد بهره برداری قرار گرفت. در آمریکا اولین مترو در سال 1892 میلادی در شهر شیکاگو ساخته شد که بیشترین مسیر آن روی زمین احداث شد و اولین مترویی که مسیر حرکت آن کاملاً در زیرزمین قرار داشت در شهرهای بوستن در سال 1897 میلادی و نیویورک 1904 میلادی ساخته شدند.

    اتوبوس ریلی

    اتوبوس ریلی زیر مجموعه ای از واگنهای خودکشش می باشد که بطور معمول از یک تا حداکثر 4 واگن متصل به هم تشکیل شده است. این سیستم ها برای مسیرهای کوتاه استفاده می شود. سرعت حداکثر این سیستم ها 90 تا  Km/h 120 می باشد. طول واگنهای اتوبوس ریلی معمولاً کوتاه است و در بعضی موارد در آن بجای بوژی از محور استفاده می شود. طراحی داخلی آنها نیز بصورت یک سالن صندلی دار می باشد .

    براساس تعریف دایره المعارف بریتانیکا (Britannica ) اتوبوس ریلی دارای انواع زیر می باشد :

    1-  اتوبوس ریلی مسافری سبک (hp 200 ) که معمولاً دارای چهار چرخ بوده و سیستم انتقال قدرت مکانیکی دارد و می تواند یک واگن سبک را بکشد. استفاده از این خودروها از سال 1990 به بعد بسیار محدود شده است .

    2-  اتوبوس ریلی مسافری با چهارر محور (تا hp 750) که می تواند به طور مستقل و یا به صورت واحدهای چندگانه با یک و یا چند واگن موتور دار عمل کند. در این نوع واگنها موتور دیزل و تمام تجهیزات مربوط مانند مخزن سوخت زیر کف قرار می گیرند، در نتیجه فضای کافی برای استقرار صندلی مسافران در بالای کف ایجاد خواهد شد. سیستم انتقال قدرت هم می تواند الکتریکی یا هیدرولیکی باشد. اتوبوس های ریلی جدید که به صورت واحدهای چندگانه استفاده می شوند معمولاً از یک کابین کنترل می شوند.

     

    مونوریل :


    مونوریل یک خط منفرد است که به عنوان ریل برای واگن های باری یا مسافری به کار برده می شود.

    در اغلب موارد این ریل در ارتفاع بالاتر از سطح تعبیه می شود ، واگن های مونوریل ممکن است

     به شکل معلق از یک مسیر ویژه و نسبتاً باریک آویزان شوند و یا روی این مسیر قرار گرفته

     و حرکت کنند. در هر حالت ویژگی مونوریل این است که از مسیری که تکیه گاه آنها به شمار 

    می رود، همواره پهن تر هستند.(سایت www.monorails.org )

     مونوریلها را می توان هم به مقاصد توریستی و هم به مقاصد حمل و نقل درون شهری و برون 

    شهری به کار برد. تغذیه سیستم های مونوریل از طریق کابلهای موجود در درون یا روی تک ریل

     آنها صورت می گیرد.

    از مونوریل ها بسته به مورد استفاده، در سرعتهای 50 تا 120 کیلومتر بر ساعت بهره برداری می

     شود.

     در حال حاضر بسیاری از انواع مختلف سیستم مونوریل در شهرهای 

    پر تردد دنیا بهره برداری می شود که از آن جمله مونوریل های

     ژاپن، چین، مالزی، سنگاپور، آلمان، ایالات متحده و ... اشاره نمود. 

    این سیستم قادر است که در مسافرتهای درون شهری به طور

    متوسط 2500 تا 30000(در دو جهت) مسافر در ساعت در مسیر را جابجا نماید. بدیهی است

     که چون مسیر عبور این سیستم در ارتفاع واقع شده و سرعت مناسبی برای حمل و نقل درون 

    شهری دارد، از میزان ترافیک شهری به نحو چشمگیری می کاهد.


    قطارهای مورد استفاده در این سیستم، بسته به جمعیت استفاده کننده از آن از 3 تا 12 واگن

    تشکیل می گردد و به طور متوسط 36 تا 120 متر طول دارد. این قطارها عمدتاً قادرند که

    شیب 6% و تا شعاع قوس 40 متر را بپیمایند.

     


    منبع : irtco.ir

.
...




دانستنی های استخدامی

  

عکس امروز

درباره سایت

آخرین عناوین

آمادگی آزمون نظام

  • کلید واژه های آزمون نظام مهندسی

نویسنده

برنامه های مورد نیاز


مهندس عمران راه وساختمان|عمران بوک

ساختن مهم است ، اصولی ساختن است مهم تر

 

 

 

.